اے دنیا محل سراں دی اے، تے مسافراں بیٹھ کھلو جانا 

واری واری اے ساریاں کوچ کرنا، آئی وار ناں کسے اٹکو جانا 

میرے ویہندیاں ویہندیاں کئی هو گئے  تے میں کنیاں دے ویہندیاں هو جاناں

دامن شال دوشالے لیراں والیاں نے ، سبھناں خاک وچ سمو جانا ـ